شعر نو

بسـيـــــــار خســتـه از ايـن زندگـانـى ام
مــن شـوقــــمنــدِ ســفـرهـــاى آنــى ام
جانا بس است هر چه كشيدم در اين ديار
پــرواز ميــكنم ســوى يــــارانِ جــانــى ام
مـن تـوشــهْ راهِ

شاعر:محمدعلى دهقانى

دست هایم
شفا نمی دهند ،
چوب دستی ام را
گم کرده ام ،
عطرِ پیراهنم
جوان نمی کند دیگر،
کوسه ها می خورندم!
و هیچ بُتِ بی بُته ای نمی شکند
با تبرم!
همه را با خبرم!
اما بی خبرم...
از اعجازِ چشم

شاعر:امیرمهدی زبیدانی

در میان آسمان خراشِ شهرِ من
گلستان شقایق بود
و با گل هایِ زرد و قرمز و آبی
کنارش میز و قایق بود
مزارش آدمایِ عاشق و دل تنگ
جوارش دیدنی هایِ حقایق بود
و من مهمانِ ناخوانده
زغم باری چو دل

شاعر:جاسم ثعلبي (حسّانی)

نميدانم چه خواهد شد ؟ نميفهم سكوتت را ؟
و اين دردي است بي پايان كه مي كاهد جانم را
در اين تاريكي شب ها در اين دنياي طوفاني
تو را آنگونه ميخواهم كه حتي تو نميداني
هزاران شب بدون تو هزاران درد

شاعر:مهسا پارسا

هوای ابری
هوا ابری ،نمای آسمان سُربی
زند باران زاین گمگشته ی آبی ؟
اگر باران نبُود زین سُربی دلگیر
صدای چشمه ساران را شنید
هرگز
رگان خشک دلتنگی؟
هوا ابری ،نمای آسمان

شاعر:سرالله گالشی

درمانده ام با استرس قنداب لطفا
جامانده در تاریکی ام مهتاب لطفا
ای آسمان همراه شو گاهی خطر کن
بگذار عکس ماه را درقاب لطفا
شایدکسی گم کرده راهش رادراین دشت
افتاده در دام خطا... آداب لطفا
از

شاعر:پریسا مصلح

"غروب دختری بود
با نمِ روی گونه.."
از آب رودخانه ها که تنی را شسته اند،
از درختان این حوالی
که ترنم بر تارک خود بسته اند،
از این پل تا پل بعدی
و پل های بعد،
زنی به انجیل غروب

شاعر:مهتاب محمدی راد

کوچه ای هست در این نزدیکی
که پر از خاطره های ،
دور نزدیک من است ،
کوچه ای پر ز یاس ،
و گل های سرخ رنگ وقشنگ ،
که ز دیوار محبت باغ بر کشیده
اویخته اند ،
وطلب عشق ومرام تو کنند ،
اما افسوس که

شاعر:بهرام معینی

این ضیافت چیده در عرش رب العالمین // سفره ها بر دست دارند عرشیان روی زمین // آنچنان مسرور گشتم چون تویی میزبان من // شبنم عشقت سحر بر چشم من // یک به صد شد هر دعایم بر زمین // وای گر راه گناه پیش گیرم

شاعر:علی اصغر محمدی له بیدی

زندگی مرا از یاد برده است
مثل سرابی در ظهر تابستان
فریاد می زنم اینک
مجنون وار
تا لیلی سرگشته همه بیابانها
از حاشیه روزگاران به متن بیاید
میخانه ها رواق بردارند
مهتابی ها،
خنکای سایه

شاعر:علی ربیعی ((علی بهار))

پوزخندی میزنم از بهر دنیا ای رفیق
بحر دنیایی که هی میخوری از آبش ولی
همچنان گرگیو
و پابند دو دو تا بیشتر
جالب است که هر چه
سنت میرود بالا ولی
بر خلاف قاعده
هی حرص تو هی بیشتر از پیشتر
این

شاعر:موسی شریفی

چه قدر دلچسبی تو
شبیه استشمامِ عطرِ شمعدانی های قرمزِ
خانه ی کوچک قلبم.
مستم میکند
وآوازه خوان این دلبری هایت
من شاعر لحظه هایِ
طنازی ات
تو اسیر غرورِ
کاذب ات.

شاعر:لعیاقیاثی

بنشین در برم یار، هوای عاشقانه است
شعری بخوان عزیزم که فصل عاشقانه است
چشم از صیام بپوشان به قصد عشق برخیز
افطار من لب توست که رسم عاشقانه

شاعر:احمد برزگری

به روزه نفسِ امـاره بسوزان
بسوزی گرکه نفسِ خود نسوزی

شاعر:سلیمان ابوالقاسمی

در این سنگلاخِ پُر کج و پیچ
زخمی و لنگان می روم!!
متحیرم
زین کسانِ بی عنایت
که زخمهای خونین را
بی مداوا می گذرند
گوئی کلاغی هوشیار
پرتگاهی دیده است به انتظار
خسته از خیلِ خیالبافانم
که

شاعر:علیزمان خانمحمدی

نـجاتـم ده ؛ شـدم من غـرق چـشمـت
مـرا خشـکانـده در جـا بـرق چـشمـت
مـنـّـور شـد زمیـن و آسـمان ، چـون :
طلـوع کـرد آفـتاب از شـرق چـشمـت
***************
پـری ایـن هـیکلـست یا بـرج

شاعر:یزدان ماماهانی

نازنینم من خطا بسیار کردهام خود می دانم
تو را در این زمان رنج بسیار دادهام خود میدانم
چنین من که رویی ندارم به درگاهت خود میدانم
گر سوی تو نیایم جایی ندارم خود میدانم
تو را به کرم و

شاعر:عزت الله معمارباشی

خیالت راحت
با خود عهد کرده ام
تمام پس انداز قلک تنهایی دلم را،
خرج گوشه چشم تو کنم
تا مبادا روز مرگم
دچار شوم به دلتنگی غبار پیراهن اَت
و محتاجِ نگاه دنباله دارِ ستاره

شاعر:مرتضی سنجری

در آندمی، که جنبشی، چو موج می شود عیان
چو قطره ای ز قطره هایِ بی شمار،
به ره زلال می روم
به بیمِ چشمِ خویش می رمم، چه پر شرر!
به ضدِ خوفِ شب، نشسته بر نگاه یار،
چو مه هلال می روم
میانِ

شاعر:مسعود دلیجانی

چون درجهل مرکب اسیریم
اندر پیله خویش بمیریم
باتعصب ز عقل جدا می شویم
همچو قطره زبحرجدامی شویم
از جهل بدرآییم و محرم راز شویم
پروانه شویم تابه افلاک

شاعر:مولودسادات عمارتی

اینجا نه هروادی وهربرزنی ست
کم آوردنت دراینجا جا زنی ست
هرکدام ازبچه ها راه روشن روند
همه برای معلم چشم روشنی ست
بیآموزبه آنها راه نور وراه فلاح
کورسویی که حتی از روزنی ست
دلربا باش ای معلم

شاعر:صمد محسنی

u202bانگار امروز
u202bروز آخر است و من
u202bمثل هجوم یک رود
u202bو لبریز یک سد
u202bزندگی می خواهم
u202bپر از بیشتر
u202bو هر چه به پیشوازم بیاید
u202bسلامش می دهم
u202bکه من ، می خواهم بگذرم
u202bاگر هنوز
u202bآن جسارت از عشق

شاعر:پویا عزیزی

« عشق و مشق »
===========
چون بدیدم عشق خود را کرده مشق
غرق گشتم آری اندرعشق او
***
«سلیمان بوکانی

شاعر:سلیمان بوکانی حیق

خفاش گونه در شب تارم چه میکنید؟
با خاک چون طلای دیارم چه میکنید؟
شرح خزان و ناله ی جانسوز بلبل است
بر باد رفته، دار و ندارم، چه میکنید؟

گیرم که باغ سرو مرا ریشه کن کنید
وقتی نهال

شاعر:علی ابرکان

سرچشمهُ درد ما همی خواستن است
وز بهر همین طمع ، به پا خاستن است
روزی که دلت خواست ، ولی پات نخاست
تو زنده به آن شوی
که حق خواست

شاعر:فریده مرادی

گاهی...
درد
آنقدر تلنبار می شود،
می ترکد بُغضِ قلم ،
خواهد سکوت بشکند،
می بندم؛
دریچه ی فریادش را
و
چه
شرمگینانه خجالت می کشم؛
مَنِ شاعر...
سید مادح کهنه

شاعر:سید مادح کهنه پوشی

تو چه خوب وقتی آمدی،
وقتی که دل بریده بودم از آدمها
و در تنهایی سِیر میکردم
تو آمدی و جهانم را دگرگون کردی
منطقم را برهم زدی و عشق بالا آمد
و تو شدی ناجی زندگی من
منی که با تو ما شد

شاعر:نیلوفر صفری

اگر (او) نیست !
دیگر چه فرقی دارد ؟
اگر در پایان این زندگی ،
در خاک تجزیه خواهیم شد ،
و دیگر هیچ نشانی از تو نیست !
در آن زمان که خوب می دانم ،
جدایی چه دردی دارد !
پس چرا درگیر عشق شوم ؟
پس به

شاعر:محمد رضا ذبیحی دان

امشب هوا بارانیست
هوا هوای عشق و عرفانیست
مطمعنم در بالای آسمان و کف دریا مهمانیست
بالا فرشته ها در رقصند
پایین صدفها در انتظار قطره ی عشق نشستند
هرکس با دلبرش خوشحال و خندان است
هستند

شاعر:میلاد غریبی زاده

کعبه آمال
با توام با تو که آرامش جان خواهی شد
به همه گمشدگان نام و نشان خواهی شد
بهترین شعر حضوری و خودت می دانی
برترین آینه شرح و بیان خواهی شد
می رسد موعد آن روز که با چشمه نور
سحری همره

شاعر:علی معصومی